استخاره(طلب خير كردن) يكي از اموري است كه معمولا با آن سروكار داريم. برخي اوقات ممكن است  به نتیجه استخاره عمل نکنیم، حال سوال اين است؛ آیا عمل نكردن به استخاره كار درستي است؟ آيا روایتی وجود دارد که در این صورت، خداوند را مورد اتهام قرار داده ایم؟!

در منابع حدیثی چنین آمده است:از امام صادق(ع) پرسیدند: گرامی ترین فرد نزد خدا کیست؟ فرمود: «آن کس که بیش از همه ذکر خدا گوید و از او اطاعت کند». پرسیدند: منفورترین فرد نزد خداوند چه کسی است؟ فرمود: «شخصی که خدا را متهم می دارد». پرسیده شد: مگر کسى خدا را متهم می دارد؟! فرمود: «آرى؛ آن کسی ‏که از خداوند، طلب خیر کند و هنگامی که خیر و مصلحت او در دشواری ها و سختى ها دانسته شد، عصبانی و خشمگین شود! او همان کسى است که خدا را متهم می دارد!».[1]

این حدیث، ناظر به فردی است که گویا بین دو امر، به یکی تمایل داشته و گزینه دیگر را نمی پسندد، در عین حال؛ در دعاهای خود از پروردگار طلب خیر می کند که گزینه مناسب را برای او درنظر بگیرد و اتفاقاً خداوند در مقام اجابت، خیر او را در گزینه ای قرار می دهد که نه تنها دلخواه او نبوده، بلکه با دشواری هایی همراه است. اگر او در این هنگام، خشمگین شود، گویا خدا را متهم به این ساخته که انتخاب مناسبی برای او انجام نداده است!

این روایت به صورت عام بوده و شامل هر نوع طلب خیری می شود، حتی اگر در قالب استخاره مرسوم[2] نباشد، اما این که محتوای آن تا چه اندازه بر لزوم عمل کردن به استخاره مرسوم تأثیر دارد، بحث مجزایی دارد که اجمالاً برخی از فقها با استفاده از این روایت؛ استحباب عمل به استخاره را استنباط کرده اند.[3]

==========================================

پي نوشت ها:
[1]. ابن شعبه حرانی، حسن بن علی، تحف العقول عن آل الرسول(ص)، ص 3644، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ دوم، 1404ق؛ برقی، احمد بن محمد بن خالد، المحاسن، ج 2، ص 598، قم، دارالکتب الإسلامیة، چاپ دوم، 1371ق.
[2]. ر. ک: 2069؛  جایگاه استخاره در اسلام؛ 1733؛  شرایط ازدواج و مشورت.
[3]. حسینی عاملی، سید جواد، مفتاح الکرامة فی شرح قواعد العلاّمة، ج 9، ص 2488، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ اول، 1419ق.